U svjetlu nedavne izborne pobjede liste Aleksandra Vučića u Srbiji – a u njezin kontinuitet vladavine ne treba sumnjati, uprkos drami aktuelnih protesta – jasno je da se velikosrpska nacionalistička ideja ustvari njeguje brižno poput olimpijskog plamena, navodi se u analizi
“Mislim da je došlo vrijeme za nezavisnu Republiku Srpsku… Najradije bih da, čim se pruži prilika, Republika Srpska iziđe iz BiH. Nećemo rat, nećemo sukobe, ne treba pasti nijedan ljudski život za političke ideje, ali racionalno, realno, životno ne možete živjeti u BiH”, kazao je ovih dana Milorad Dodik, lider bh. entiteta RS.
U redu, tako nešto bulazni barem jednom sedmično, ali to ne znači da treba pdcijeniti destruktivni potencijal tih njegovih lupetanja, čije je posljedice kad je riječ o mogućoj destabilizaciji čitavog hrvatskog susjedstva, teško i zamisliti, piše Slobodna Dalmacija.
No, osim što otkrivaju redikulozni potencijal samog Dodika, te riječi podsjećaju na daleko važniju temu – a ona kaže da je “srpski svet” i dalje itekako živa fantazija u glavama srpskih nacionalista! Ali ne onih koji “djeluju” u kafiću i krenu u zapaljiva nacionalistička maštanja nakon treće runde pića, nego onih koji u rukama imaju vlast!
U svjetlu nedavne izborne pobjede liste Aleksandra Vučića u Srbiji – a u njezin kontinuitet vladavine ne treba sumnjati, uprkos drami aktuelnih protesta – jasno je da se velikosrpska nacionalistička ideja ustvari njeguje brižno poput olimpijskog plamena!
Uz oproštajno-patetične fraze, Vučićev bliski saradnik i odani vojnik je u tekst ostavke “prošvercao” i ovo: “SAD i EU traže moju glavu kao preduslov za neuvođenje sankcija Srbiji. Nisam uzrok ucjena i pritisaka na Srbiju i ‘srpski svet‘, ali neću dopustiti da budem povod za ucjene i pritiske na Srbiju i ‘srpski svet‘. Zato podnosim neopozivu ostavku na mjesto direktora BIA. Sankcije koje su uvedene meni jesu dokaz moje uporne borbe za jedinstvo Srba, ali uvođenje sankcija Srbiji, za šta bi se iskoristilo moje dalje rukovođenje BIA, bile bi dokaz moje sebičnosti… Odbijam da zbog bilo kojeg položaja postanem dio antiruske i antisrpske histerije, i da prestanem brinuti o Republici Srpskoj i njenom opstanku i da prestanem vjerovati u neminovnost ujedinjenja Srba i stvaranja srpskog sveta‘”… T
